Ne Duruyorsun , Hadi Kalk Kendine İyi Bak...

Düşünürüm… Okuduğum kitapların yazarlarını, şairlerini nasıl bir duygu, nasıl bir yaşanmışlık, nasıl bir hayal gücü ile yazdıklarını düşünür dururum. Hele ki birde kaptırdıysam kendimi kitaba vah benim halime. Bu nasıllar uzar gider bende.
Geçtiğimiz hafta toprağına nur yağsın Can Yücel’in dizeleri, yazıları ile geçirdim. Kişiler Sosyal Medya’da, bloglarında kendilerine yakın olan dizeleri yada satırları paylaşırken. Eminim ki o an ki ruh hallerine yada onların düşüncelerini dile getiren bir içerik olduğu için paylaşıyorlar. Bazen bende yaparım. Hoşuma gider.

Düşündüm seni Can Yücel... Andım.. Dua ettim...

Daldım kitaplığıma aldım elime teker teker eserlerini. Birinden diğerine geçtim, geçerken hep bana sen diye hitap eden kaba ama samimi sözlerinin içinde kayboldum. Sen diye yazılan tüm dizeler bir babanın evladına verdiği öğütler değerindeydi. En sevdiğin kadehi senin için kaldırdım o gece. Seni kutladım seni andım bana ne kadar güzel eserler bıraktın diye.

Kendine bak kendine..
Özüne ..Sözüne.. Benliğine..
İlgilenme kimseyle..
Kim ne yemiş, ne giymiş
Bundan sanane..
Sen kendini besle..
Bilgiyle..
Sevgiyle..
Merhametle..
Ancak o zaman ulaşırsın
İnsan olmanın erdemine..

Başkalarına değil, kendi gücüne inanacaksın. Birinin boynuna asılarak durursan, karşındakini yormakla kalmazsın, bir gün kendi kolların bile çekemez ağırlığını düşersin; kimseye dayanmayacaksın! Dünya da sensin, evren de! Kendini geliştireceksin. Büyüyeceksin, olgunlaşacaksın. Ruhunu da, aklını da bedenin gibi besleyeceksin. Önce sen büyük olacaksın, farkında olacaksın, sonra dünyanın zevklerinin, aşkın, hayatın tadını çıkaracaksın. Emanet hayatlara tutunup, ömrünü harcamayacaksın. Ne olmasını bekliyorsan, sen öyle oturdukça, olmayacak. Boşuna hayal kurmayacaksın!


Nur içinde yat Can YÜCEL.


CONVERSATION

0 yorum:

Yorum Gönderme

YUKARI
ÇIK