Oğlum hoşgeldin dünyamıza, ben senin babanım




Herkesin uykuya daldığı bir gecede parmak uçlarımda yürüyüp, sessizce bahçeye çıktım. Derin bir sessizlik vardı. Bu sessizliği aldığım nefesle bozdum ve gözlerimle en parlayan yıldızı aradım.

Tam da orada duruyor ve bana göz kırparçasına parlıyordu. Bu sessizlikte yalnız olmadığımı düşündüm ve şükrettim. Bana benim herzaman özel olduğumu hissettiren Serkan yani eşim aklıma geldi. Birden onun şevkatle bakan gözleri geldi gözüme. Oysa ki içeride mışıl mışıl uyuyordu.

Derler ya bir bakış bazen herşeyi size ifade eder. Çok fazla söze gerek yoktur o anlarda. Ben Serkan’ın bakışlarından ne demek istediğini, gününün nasıl geçtiğini, neşesini ve hüznünü anlarım.

Yıl 2002 narkozun etkisinden yarı yamalak gözümü açtığımda Seko’nun kucağında duran oğlumuzu gördüm. Bu sefer bana bakmıyordu. Bana baktığı gibi bakmıyordu. Ama onun bakışlarından oğluna neler anlattığını ben görebiliyordum.

“Oğlum hoşgeldin dünyamıza, ben senin babanım. İyi ve kötü anında her zaman beni ve bizi yanında göreceksin. Babam bana ne öğrettiyse tüm bildiklerimi, hayattan öğrendiğim doğruları ve hatta yanlış olanları bile seninle paylaşacağım. Seni kucağıma alınca baba olduğumu anladım.” İşte o an Serkan’ın gözlerinden dökülen kelimelerdi bunlar...

Gözünü kapatıp açtığında ise Serkan;
“Anne, Tuvan’ı alırmısın…” diyerek gözünden akan bir damla yaşı sildi ve yanıma geldi ve dedi ki;

“Teşekkür ederim Sevgilim. İyi misin ağrın varmı?”



Son Söz;
Hayat arkadaşım, yoldaşım, eşim “Babalar Günün Kutlu Olsun”







CONVERSATION

0 yorum:

Yorum Gönderme

YUKARI
ÇIK