HAYAT TESADÜFLERİ SEVER Mİ?


Hayatı bilmem de, siz sever misiniz? Hiç hesapta yokken birden kendinizi bir yerde bulursunuz. Oysa ki orada olmayı hayatınızın bir döneminde düşünmüşsünüzdür. İşte öyle bir gündü benim için. Gönülden istemişim sözde değil yani. Nasip etti Allah’ım hem de en doğru zamanda aklın ve mantığın bir olduğu, gönül gözüyle görebileceğiniz bir zamanda.

Aslında durulmamıştı acılar, yanıyordu yürekler, ama tevekkül vardı. Aşk vardı. İnanç vardı. Yaşananlara, insan hayatını hiçe sayanlara, rant uğruna yaşananlara ve yaşatılanlara… Acıların içerisinde şimdi dik durma zamanı idi, hepsi çocuklarına kenetlenerek şimdi savaşımızı onlar için vereceğiz diyen anaların sesleri yükseliyordu.

Nerede mi?

SOMA’DA…


Ben eşimi severek evlendim. 8 aylık evliydik. 6 aylık hamileydim. Rabbim eşimi benden daha çok sevmiş yanına aldı. Erken doğum yaptım oğlum Muhammed için ayaktayım. Dik duracağım.
( Muhammed 40 günlük olmak üzere ve anne 25 yaşında ) D.Girgin

Sıcak kömür çıkan yerlerde fareler olur ablacım, eşim son zamanlarda fareler bile yok dedi. Bizlere olumsuz olan bir şeyleri anlatmazlardı. Ama şimdi biliyorum ki; benim eşimi, insanlarımızı farelerin bile girmediği, yaşamlarını sürdüremedikleri bir yerde ölüme terk ettiler. E.Eşen

Patlama anından 12.5 saat sonra hayatta kalmayı başaran. hatta bu hayatta daha görüp geçireceğimiz varmış diyen , kendi cenaze namazını kılan arkadaşlarım gözümün önünden ve sesleri kulağımdan gitmiyor ablacım… K.Açar


3 çocuk annesi, karşısında öğrencileri görünce mutlu oluyor. En büyük dileği çocuklarının büyüyüp birer meslek sahibi olmaları… Biri memur, biri doktor, biri de öğretmen olmak istiyor çocukların. Çocuklar abla ve abileri ile kaynaştıklarında... Anneden gelen sese kulak verin. Ben bu yardımı kabul edemem sizler de okuyorsunuz sizin de ihtiyacınız var lütfen bana değil kendi eğitimizin için kullanın dediğinde ise; H.Sevinç; çocuklardan gelen ses “lütfen kabul edin ve bunu çocuklarınızın eğitimi için kullanın. Onlar bizim kardeşlerimiz. Bizi mutlu edersiniz.”

Pes pes pes… Gurur duydum, kıvandım gözyaşlarımın her bir damlası hüzün ve mutlulukla karıştı. Yaşam boyu unutamayacağım sözler duydum onlardan, yollarda yürürken beraber sorguladık bazı şeyleri…

Daha neler, neler, neler yazsam sayfalar dolar taşar… Abartısız, net ve apaçık ortada…

Emine Örnek Eğitim Kurumları öğrencileri bu facia olduğunda sessiz sedasız okulda bir kermes düzenlerler ve kazandıkları parayı da Emine Hanım’a teslim ederler. Emine hanım bu kermes komitesinde yer alan öğrencileri ile yola koyulur. Haydi o zaman yürüyün gidelim yerinde görün bu yardımı da siz yapın der.

Eğer izin alabilirsem bu komitede yer alan öğrenciler ile bu haberi yapıp size sunmak isterim. Yetişmekte olan  Türk gençlerinin yaşadığı duygu ve hisler, ve bütün o anlarda dinmeyen göz yaşları, ben bunlara birebir gözümle şahit oldum.

Bildiğim ve gördüğüm her şeyi sizinle paylaşmaktan ve çoğalmaktan gurur duyarım. Bu gençler hayatı boyunca bugünü hiç
unutmayacak ... Hem arkadaşlarına hem de çocuklarına nesiller boyu anlatıp duracaklar.

Ne demişler temiz toplum, temiz gelecek için eğitim şart.

Tebrik ederim Emine Örnek, tebrik ederim çocuklar… Sizlerle her yola varım…


Teşekkürler Özge, Tuba, Ayşegül, Hayati onlar, Soma’nın gizli kalmış kahramanları... Sizin gibi insanların var olduğunu bilmek nasıl bir duygu anlatmam.






CONVERSATION

0 yorum:

Yorum Gönderme

YUKARI
ÇIK